Iedereen kent hem, James Bond, alias 007. Als geheim agent van de Britse geheime dienst MI6 neemt hij het op tegen doortrapte, machtige vijanden als Dr. No en Ernst Stavro Blofeld. Dat James Bond zo bekend is, komt vooral door de wereldberoemde Bond-films als You Only Live Twice en The Man with the Golden Gun. Maar voordat die films in de bioscoop en op tv kwamen, bestond James Bond al: in de boeken van Ian Fleming. Die schreef in de jaren vijftig van de vorige eeuw een heleboel spannende verhalen met agent 007 in de hoofdrol. De films kwamen dus pas later.

Ian Fleming overleed in 1964, maar niet iedereen mag nu hij dood is zomaar een nieuw boek schrijven of een film maken over James Bond: daarover waakt Ian Fleming Publications. Zij wilden de mensen in herinnering brengen dat James als boekpersonage was begonnen, niet als filmpersonage, wat sommige mensen denken. Daartoe bedachten ze een heleboel plannen, zoals een serie over James Bond als schooljongen – want dat is hij natuurlijk ook geweest. Ze vroegen daarvoor de schrijver Charlie Higson, die heel veel over James Bond en diens bedenker Ian Fleming weet.

Toen Charlie Higson in Nederland was, konden we hem een heleboel vragen stellen over de serie Young Bond, zoals hij zijn avonturen over de schooljongen James Bond heeft genoemd. Om te beginnen waarom hij ja zei toen Ian Fleming Publications hem vroeg voor dit project. ‘Het kwam heel goed uit,’ zegt Higson, ‘want toevallig liep ik al een tijdje rond met het plan om een jeugdboek te schrijven. Ik heb drie zoontjes, van zeven, negen en elf jaar, en ik wilde een spannend avontuur schrijven dat zij met plezier zouden lezen. Ik herinner me van vroeger dat als ik een echt spannend boek las, ik niets meer hoorde of zag om me heen. Dat vond ik geweldig, ik ging er helemaal in op. Zo’n soort boek heb ik willen schrijven met Missie Silverfin.’

Missie Silverfin speelt in de jaren dertig van de vorige eeuw, wanneer James Bond dertien jaar is. Zijn ouders zijn gestorven tijdens een klimvakantie in de Franse Alpen, en James wordt naar de beroemde Eton-kostschool gestuurd, waar ook Ian Fleming zelf op zat. James is een wat verlegen jongen, die in het begin heel erg moet wennen aan zijn nieuwe schoolkameraden en alle regels van de Eton-school. Maar hij is heel erg goed in sport, waardoor zijn klasgenoten steeds meer bewondering voor hem krijgen. Tijdens een vakantie in Schotland, waar hij bij een oom en tante logeert, beleeft hij zijn eerste spannende avontuur, waarin onder meer een verdwenen jongen, een geheimzinnig kasteel, een gestoorde wetenschapper en een fantastisch mooi meisje een rol spelen.

‘Mijn kinderen zijn mijn proeflezers,’ antwoordt Higson als we hem vragen hoe hij weet of zijn verhalen wel spannend genoeg zijn. ‘Ik lees hun hoofdstukken voor, en dan zeggen ze me wat ze saai en wat ze juist leuk en spannend vonden. En ze geven me ook advies, meestal dat er meer doden en geweld in moet, trouwens. Dat er geweld in moest voorkomen wist ik, maar ik wilde er ook serieuze boeken van maken en er zelfs iets leerzaams in stoppen. Bijvoorbeeld dat geweld niet leuk is, dat het pijn doet als je iemand neerschiet.’

Higson deed veel onderzoek voor de Young Bond-serie. ‘De beroemde Eton-school, bijvoorbeeld, waar Fleming zelf ook op heeft gezeten, dat is een wereld op zich. Gelukkig is het hoofd van de bibliotheek daar een grote Bond-fan, hij spaart eerste drukken van de oorspronkelijke James Bond-boeken. Hij heeft me heel veel geholpen. Normaal heb ik een hekel aan onderzoek doen en wil ik lekker doorschrijven aan een verhaal, maar in dit geval heb ik het juist met veel pezier gedaan.’ Bovendien leerde Higson via het werk van Fleming veel van de auteur zelf. Zo laat hij in Missie Silverfin oom Max uitvoerig de werking van een benzinemotor uitleggen aan James. ‘Fleming was ervan overtuigd dat wanneer je de lezers veel details geeft over bepaalde zaken, ze makkelijker geneigd zijn om de onwaarschijnlijke, fantastische gebeurtenissen geloofwaardig te vinden. En kinderen vinden dat ook leuk, iets leren uit een boek.’

Missie Silverfin is heel goed ontvangen en Charlie Higson krijgt regelmatig enthousiaste reacties, van jongens maar ook van meisjes, van fanatieke James Bond-fans die het eerst maar niks vonden dat hij hun held als schooljongetje in een boek hadden gebruikt, en van ouders die zeiden dat hun kinderen nooit lazen maar wel Missie Silverfin hadden verslonden.

Missie Silverfin zal in 25 landen worden vertaald, wat heel bijzonder is voor een jeugdboek, en er is al interesse van regisseurs om er een film van te maken. Het succes is zo groot dat Ian Fleming Publications aan Higson heeft gevraagd om meer dan vijf delen te schrijven, zoals het plan van de schrijver was. Daarover twijfelt hij nog, want, zegt hij, ‘ik voel me vereerd dat ik dit mag doen, maar ik wil niet mijn verdere schrijversleven doorbrengen met een personage dat door iemand anders in het leven is geroepen.’ In deel vijf zal de jonge James trouwens pas veertien zijn, dus Higson zou nog wel even door kunnen gaan.

Wanneer we de schrijver tot slot vragen waarom hij denkt dat de Young Bond-boeken, waarvan het tweede deel, Blood Fever, in september in Nederland zal verschijnen, zoveel enthousiaste reacties teweegbrengen, dan is hij even stil. Vervolgens zegt hij: ‘Ik denk dat ik begrijp wat kinderen van deze leeftijd willen lezen, omdat ik diep in mijn hart nog steed

Medio September verschijnt het nieuwe boek Bloodfever