Ter gelegenheid van de 100ste geboortedag van Ian Fleming verschijnt er aanstaande woensdag een nieuw deel in de Bond-reeks, Devil May Care. Het gratis dagblad Metro heeft een exclusieve preview.

Toen Bond vanuit Hammersmith de Great West Road bereikte, zag hij een motorfiets in zijn zijspiegel en remde instinctief. Die verkeersagenten leken overal op te duiken, en zijn asociale, patserige auto was een natuurlijk doelwit. Maar de motor liet zich ook terugzakken. Zonder richting aan te geven sloeg Bond linksaf bij de rotonde en nam de weg naar Twickenham om de avondspits vanuit de hoofdstad te ontwijken. Hij schakelde terug en trapte het gas in om nog net het groene licht te halen voordat hij weer in zijn spiegeltje keek. De motor zat nog achter hem.

Bond voelde een mengeling van opwinding en irritatie. Het was ergerlijk om zo amateuristisch te worden geschaduwd als hij op weg was naar een probleem van de omvang en dreiging als dr. Julius Gorner. Vlak voor Chiswick Bridge rukte hij het stuur plotseling naar rechts.

Deze keer schatte hij de bocht goed in en slipte hij niet. Bond keek weer in zijn spiegeltjes en begon zich nu toch ongerust te maken. Er waren nu opeens twee motoren in plaats van één. Zware BMW’s, en geen enkele auto kan een snelle motor voor blijven. De motorrijders bogen hun hoofd en draaiden het gas open. Het gebrul van hun Beierse flat-twins daverde door de stille straat in Kew.

Binnen een paar seconden reden de motoren aan weerskanten van Bonds Bentley. Nu moest hij ze toch echt serieus nemen. Hij had liever in de Aston Martin gezeten, met het vakje onder zijn stoel voor een Colt .45. Hij wist niet zeker of zijn Walther ppk wel krachtig genoeg was op deze afstand, maar hij had geen keus. Voordat hij het pistool uit zijn holster kon trekken hoorde hij een brekend geluid toen het linkerraampje werd verbrijzeld door een kogel. Bond vuurde één keer, door het gat heen, en trapte toen op zijn rem. Remmen konden auto’s sneller dan motoren, en daardoor ving hij een glimp op van de tweede motor, die hem een eindje voorbij ging. Hij boog zich over de passagiersstoel en vuurde nog eens door het verbrijzelde raampje, met zijn linkerhand. Hij zag de motorrijder naar voren vallen, recht in zijn schouder geraakt, terwijl de grommende Duitse motor onder hem vandaan gleed en over de weg slipte in een regen van vonken.

De eerste motorrijder dook weer naast hem op, aan de andere kant, en Bond zag dat ze bijna aan het einde van de straat waren, die eindigde bij een rechte hoek. Hij schatte hun snelheid op tachtig kilometer, dus moest hij nu afremmen voor de manoeuvre die hij in gedachten had. Hij zag de motorrijder zijn linkerhand omhoog brengen om te schieten, waardoor hij even kwetsbaar was met maar één hand aan het stuur en geen controle over de koppeling.

Bond remde zo hard als hij kon, gooide het stuur naar rechts en trok de handrem aan. Dit was geen gewone hefboom onder het dashboard, maar een speciale hendel die op zijn aanwijzing achter de versnellingspook was aangebracht. Met kermende banden en de stank van brandend rubber draaide de grote wagen sidderend zijn kont opzij, recht tegen het voorwiel van de BMW. Bond voelde de klap waarmee de zware, snelle motor de Bentley raakte, voordat hij in elkaar werd gedrukt en de berijder hals over kop in de richting van de kruising lanceerde. De man landde op zijn rug en zijn pistool ging af, zonder schade aan te richten.

Bond keek op zijn horloge om te zien of hij nog op tijd zou zijn voor zijn vlucht, schakelde naar de eerste versnelling en verdween naar het noorden. In rustig tempo doorkruiste hij de straten van Kew, waar de forensen terugkwamen van hun werk. Terug op de Great West Road merkte hij dat het favoriete zinnetje van René Mathis hem door het hoofd ging. Ça recommence, dacht hij.

© Ian Fleming Publications - Metro - A.W. Bruna.

Bestellen

Het boek is uiteraard beschikbaar via de boekhandel maar ook online verkrijgbaar via bol.com.